Pff wat zijn ze druk!

Herkenbaar?

´Pff, wat zijn ze druk en onrustig!´

De afgelopen tijd hoor ik deze kreet regelmatig voorbij komen in de teamkamer. Sinterklaas en kerstmis zijn gezellige tijden. De meeste kinderen genieten volop, maar veel kinderen vinden het ook erg spannend. En dan is dit jaar ook nog alles anders dan andere jaren vanwege de corona perikelen. Al deze spanningen en onzekerheden zorgen voor onrust.

 

Maar hoe zit dat bij ons zelf? Wanneer we gespannen of moe zijn kosten dingen ons meer moeite dan anders. We hebben bijvoorbeeld meer moeite om onze emoties onder controle te houden en raken eerder geïrriteerd of worden boos. We hebben meer moeite om informatie te onthouden en vergeten gemaakte afspraken. We zijn vaak minder flexibel of hebben niet de puf om ergens mee te beginnen. Kortom spanningen, stress en vermoeidheid beïnvloeden (tijdelijk) onze executieve vaardigheden.

 

Kortom.. Misschien moeten we stoppen met oordelen en beginnen met begrijpen! Begrijpen dat dit een spannende en onzekere tijd is voor kinderen. Begrijpen dat sommige dingen dan dus ook lastiger zijn. Begrijpen wat het kind nodig heeft. En begrijpen dat wij hier iets in kunnen betekenen door bijvoorbeeld (tijdelijk) te zorgen voor meer structuur en meer voorspelbaarheid. Misschien brengt dit ons óók meer rust..

Over de blogger

John Doe

Ellen Brouwers

Obs Het Klokhuis | PO

Plaats een reactie

1 reactie

  1. Mooie vertaalslag Ellen, dat wat je bij de kinderen ziet wellicht ook een projectie is van hoe jij op dat moment in je vel zit.
    Wat heb je overigens een fijne schrijfstijl.

    Misschien mag er nog een stap vooraf gaan aan begrijpen: erkennen. Erkennen wat je ziet bij de kinderen, maar ook erkennen wat dit teweegbrengt bij jou als leerkracht. Mag de onrust er gewoon even zijn? Kun je varen op vertrouwen in de kinderen, en op vertrouwen in jezelf dat de onrust ook weer wegebt? Zonder dat je er extra controle op uit gaat oefenen? Mag het gewoon even spannend zijn? Een fantastische uitnodiging om met kinderen het gesprek over aan te gaan. Want wat is dat dan, spanning? Waar voel je dat in je lijf? Wat doet het met je? Wat merk je op? Wat heb je nodig als je iets spannend vindt? Sta open voor wat de kinderen je teruggeven. Zij staan vol in verbinding met hun spanning, wellicht kunnen zij je de weg wijzen en hoef jij niet zo hard te werken :-)

    Janneke

Andere blogposts